Ze kwam in het nieuws door een artikel in het AD over haar situatie. Want Martha wordt gestigmatiseerd als de “nieuwe dakloze”, of “dakloze 2.0″. Geen huis, geen baan, geen WW, geen geld, maar met één groot verschil: Een laptop en een telefoon. En hiermee heeft ze vorige maand 600 euro gesponsord gekregen om te overleven. 

Bevooroordeeld 

Ik ken Martha niet, maar via via stuitte ik vorige week op haar verhaal. Ik stelde toen een kritische vraag bij het verhaal, en kreeg meteen van haar zelf een antwoord terug. Dus ik wilde haar bellen, horen wat haar verhaal was. En binnen een dag kan ik haar bellen.

Als ik haar nummer in toets, merk ik aan de telefoon dat ik zelf een groot vooroordeel heb. Ook al wil ik het niet, ik ga volgens mijn verstand toch bellen met “een dakloze”. Iemand die het kennelijk zo bont heeft gemaakt dat ze zelfs geen geld van het rijk meer krijgt. Ik word er een beetje nerveus van.

“Ik ben net helemaal natgeregend, mijn telefoon viel halverwege gewoon uit, en ik heb heel Den Haag bijna door gelopen. Hahaha ja ik snap het ook niet. Maar ik moet ook nog even ontbijten meid, kan ik je zo even terug bellen?”

Hijgend en lachend aan de lijn om haar eigen hilarisch situatie, bel ik met haar. Ik ben meteen mijn vooroordeel kwijt, en vervloek mezelf dat ik zo dacht. En na het telefoongesprek van een dik uur, helemaal. Martha vertelt me haar verhaal, het verhaal van een powervrouw die haar hart en principes volgt…

Gelukkig gescheiden

Die term gebruikte Martha zelf. Want tot vorig jaar leidde Martha eigenlijk een vrij normaal leven. Ze had een relatie van 14 jaar, samen hadden ze twee kinderen, en leefden ze in de omgeving waar ze ook opgegroeid was: Harlingen.

Maar Martha merkte dat ze niet meer gelukkig was. En in plaats van door te gaan met het standaard leven wat iedereen van haar verwachtte, besloot ze haar hart te volgen. Ze zette een punt achter haar relatie, en startte letterlijk helemaal opnieuw.

Verliefd op Den Haag

Op 1 november vorig jaar had ze een date met een volgens eigen zeggen “Onwijs leuke en mooie man”. In Den Haag. Martha kwam hier voor het eerst, en raakte in plaats van verliefd op de man, verliefd op de stad. Ze wilde er eigenlijk niet meer weg.

Een paar weken later besloot ze echt haar hart te volgen. Ze moest en zou terug naar die mooie stad, die stad waar het bruiste, en waar ze zich op haar plek voelde. Ze vertrok zonder plan, zonder te weten waar ze ging slapen, en zonder afspraken. Maar ze voelde dat het wel goed zou komen.

Binnen 4 dagen een baan en een huis

4 Dagen lang ging ze couchsurfend door Den Haag. Een dag gewerkt zelfs nog in een winkel, en in die 4 dagen wist zij een baan en een huis voor elkaar te krijgen. Ze volgde haar hart en was overtuigd dat het goed kwam. En dat kwam het.

De baan bleek het beste wat haar kon overkomen. Een baan in een sector waar haar hart lag, en waar ze al vrij snel de potentie van haar inzagen. En ook het huisje klopte perfect. Samen met een ander meisje woonde ze hier, wat ook heel goed klikte.

10606409_766081686789970_4172754942630808570_n
Ze haalde haar spullen op en vertrok. Haar kinderen liet ze kiezen, en die kozen er voor om in hun eigen omgeving te blijven. En hoewel dat best moeilijk voor haar was, vertrouwde ze er op dat ook dit goed kwam.

Het leven was mooi daar. Martha leerde veel nieuwe mensen kennen, bouwde een nieuw leven op daar, begon langzaam na te denken over haar eigen bedrijf, en vooral: Ze voelde zich op haar plek. Het voelde goed om haar hart te volgen en te merken dat dit goed uitpakte.

De droom werd plots een nachtmerrie 

En toen, plotseling, een paar weken voordat haar contract verlengd zou worden in juli, kreeg ze te horen dat ze niet kon blijven. Niet omdat ze niet beviel, maar gewoon omdat ze als laatste aangenomen was, en ze geen uren meer voor haar hadden. Last in, first out.

Vlak daarna kreeg ze te horen dat ze uit haar huisje moest. Omdat haar huisgenootje er uit ging, en zij alleen de huur nu op moest hoesten. En dit was te veel.

Ze ging op zoek naar een nieuwe baan, maar omdat ze geen woonadres meer had, kon ze geen baan krijgen. En omdat ze geen baan kreeg, kon ze ook geen huis betalen. En omdat ze geen huis had, kon ze ook geen uitkering aanvragen.

Dakloos en zonder inkomen

10645079_771806472884158_904616067599592926_nEn zo stort haar hele mooie nieuwe leven binnen een paar weken in. Op 1 september staat Martha op straat. Dakloos, en zonder inkomen.

“Gelukkig bestaat er dan zoiets als een daklozenuitkering” vertelt Martha een beetje nuchter. Zodat ze niet helemaal hoeft te zwerven. Ze besloot over haar trots heen te stappen en deze aan te vragen.

“Het is heel raar. Daar zit je dan, in je nette jurkje, mijn iphone in mijn handen, in een wachtkamer te wachten met allemaal zwervers die zich afvragen wat ik daar kom doen. Heel onwerkelijk dat ik op dat moment echt nodig heb om te overleven.”

Haar droom opgeven: Terug naar Harlingen

Maar ze krijgt hem niet. Want een daklozenuitkering krijgt iemand alleen wanneer deze drie jaar of langer in de gemeente woont. En aangezien Martha vorig jaar er is komen wonen, had ze er geen recht op. Ze wordt de straat op gestuurd met het antwoord: “Ga maar terug naar waar je vandaan komt.”

En weet je, heel veel mensen hadden dat gedaan. Ik denk ik misschien ook wel. Als ik moest kiezen tussen leven op straat, of terug naar mijn oude leven waar ik juist zo graag vanaf wilde, dan had ik misschien toch ook wel eieren voor mijn geld gekozen.

Vasthouden aan haar eigen principes: Het systeem klopt niet

Maar Martha niet. Nee, ze is een vrouw van sterke principes. En ze vindt het van de zotte dat ze terug zou moeten om te kijken of ze daar wel een uitkering aan kan vragen. Gedwongen terug naar haar oude leven, het leven wat ze achter zich had gelaten, omdat het systeem niet klopt.

“Ik toon dan liever aan dat het systeem niet klopt. En ik ben sterk. Ik weet dat ik ook dit zal doorstaan. Ik heb al voor hetere vuren gestaan. Ik heb mijn hart gevolgd, mijn gevoel gevolgd. En dat zal ik blijven doen, ook al werkt heel veel mij tegen.”

Maar dan? Ze staat letterlijk op straat met niets behalve haar telefoon, een laptop en haar persoonlijkheid. En daar vindt ze haar kracht.

Dakloos 2.0: Online om giften vragen

“Ik startte een oproep online aan mensen om mij te helpen om voor deze maand een huisje bij elkaar te krijgen. Want zolang ik maar een woonadres heb, kan ik een uitkering aanvragen of een baan krijgen. Het liefst de laatste natuurlijk. Dus ik vroeg iedereen om 50 cent te doneren aan mij. En binnen no-time had ik 600 euro bij elkaar.”

Martha is verbaasd over hoe snel dit gegaan is. “Er was zelfs iemand die 200 euro stortte. Ik werd helemaal gelukkig van binnen van zulke lieve mensen”.

Bedelen 2.0? 

Ik was geïntrigeerd. We kunnen kennelijk wel 200 euro overmaken voor deze vrouw online, waarom kunnen we dan niet eens 50 cent geven aan de zwerver op de hoek? Wat maakt haar actie anders dan het bedelen op straat?

“Ik zie het niet als bedelen. Het is een gift van mensen. Eigenlijk ben ik mijn eigen soort van crowdfunding gestart. Ik vraag nu ook niets meer. Hoewel mensen wel nog steeds willen geven trouwens”

Startgeld voor een doorstart

Met de 600 euro kan Martha een woning vinden. Waar ze nu dus druk mee bezig is. En met de woning kan ze solliciteren naar een baan, en een uitkering aanvragen. En kan ze weer verder gaan met haar droom leven. Haar eigen bedrijf opzetten, leven in de stad waar ze zo verliefd op is. Zo simpel kan het zijn.

Ondertussen leeft ze wel al 6 weken van vriendin, naar couchsurfer, naar lieve vreemde mensen. Zonder echt huis, een plekje waar ze kan wonen. Een opoffering die ze graag doet om haar principes niet te verloochenen, en haar hart te blijven volgen.

Doorzetter 2.0

En ze zit niet stil. Online vertelt ze veel over haar belevenissen. Ook haar eigen bedrijf krijgt vorm. The Vegan Factory, een fantastisch nieuw concept wat wereldwijd al geïnteresseerden trekt. En waar we in de toekomst veel van zullen horen.

10425037_774834125914726_6902050307869065340_nHoe ik dat zo zeker weet? Omdat Martha erachter zit. En in dat uur kletsen met haar heb ik zo veel respect voor haar gekregen. Je hart volgen, je principes niet verloochenen en blijven bij wie je bent, al hoe moeilijk ook. Als je daar zelfs dakloos op straat voor over hebt, en het alsnog weet te redden, dan kom je heel ver. Martha is niet dakloos 2.0. Nee, Martha is een doorzetter 2.0

Martha, ik blijf je volgen!

Wat vind je daar nou van?

Wat vind je daar nou van?
Vul hier je naam in