De stad van de liefde werd voor even de stad van haat. Overgenomen door angst, terreur. Is terreur nog wel het juiste woord? Of is oorlog wat eigenlijk de term is?

Kijkend naar mijn tijdlijn zie ik groepen weer ontstaan. Is het haat, of is het liefde? Is het angst, of is het zeker weten? Ben je voor, of ben je tegen? Iemand zei tegen me “Ik wil niet tegen, of voor zijn. Ik ben niet verdeeld, ik ben niet voor, of tegen. Ik ben alleen voor een oplossing”.

Is het strijd, of is het samen? Samen strijden, of samen huilen? Kijkend naar Parijs waar de liefde altijd centraal staat, en ook vannacht overeind bleef staan. Taxi’s die mensen gratis veilig brachten, mensen die in het stadion samen het volkslied zongen terwijl ze naar de uitgang liepen, mensen die onderdak bieden tijdens de aanslagen, en vanochtend een rij mensen die bloed doneren voor alle slachtoffers. Liefde en verbroedering. Iets waar de stad voor stond, en blijft staan.

Wanneer wordt verbroedering een verdeeldheid? De grens tussen samen huilen, samen sterk staan en samen strijden is zo flinterdun. Samen strijden met liefde tegen iets wat gedreven wordt door haat, hoe dan?

Hoe blijf je bij liefde, als haat je kapot maakt? Hoe zorg je er voor dat je je grenzen bewaakt, zonder zelf die grens over te gaan?

De stad van de liefde blijft hopelijk een stad van liefde. Sterker dan ooit, het wapen van verbroedering en samen. Parijs, wees een voorbeeld voor iedereen. Blijf het hart. Blijf sterk. Blijf warm.

Wat vind je daar nou van?

Wat vind je daar nou van?
Vul hier je naam in