.

“Een keerpunt in mijn leven sluimerde er meer in dan dat er een dag aan te geven is. Een week na mijn eindexamens havo via de LOI, stapte ik in het vliegtuig naar New York om 10 dagen te werken voor La Garconne. Hier heb ik vaker voor gewerkt. Ik kende de mensen en werken met hun is absoluut geen straf. Ontspannen sfeer, rookpauzes, grapjes hier en daar en veel knuffels, want ja dat is Amerika.

In de taxi naar het appartement voelde ik me vrij. Weg uit Nederland, klaar met het leren en hallo New York. Het was warm net als alle zomers daar. Ondanks een rustige nacht, werd ik niet uitgerust wakker. Ik voelde me nerveus, draaierig en slap.

Het zal de jetlag wel zijn dacht ik.

Goed eten, veel drinken en vroeg naar bed. Dan komt alles goed. Maar dat was niet zo. Elke avond ging ik 7 uur naar bed. Ik sliep de klok rond, het nare gevoel ging er niet van weg. Het waren veel momenten waarin ik een intens gevoel had flauw te vallen, terwijl lampen op mij gericht waren, ik de wintercollectie aan had en alle ogen op mij gericht waren.

Ik werd bang om te staan want dan kon ik flauwvallen. Bang voor La Garcone omdat ze zoveel geld aan mij hadden gespendeerd en ik dus moest presteren ondanks dit. Bang voor de metro omdat het daar vol en heet is, dan vallen mensen toch flauw.

Ik kwam tot het besef dat dit geen jetlag is, maar wat was dit dan wel?

Na een zoektocht op google kwam ik uit op diabetes. Thuis maar naar de dokter dan. Nadat ik een paar klussen in Nederland heb gedaan, werd ik op een zondagochtend wakker met een intens nerveus gevoel bij de gedachte op te staan en dan de mogelijkheid te hebben om flauw te gaan vallen. Ik kwam op de gang mijn moeder tegen en barste in huilen uit, terwijl ik vertelde waar ik last van had. Ze zei ‘je bent depressief’.

De rest van de dag heb ik in bed gelegen, series kijken en plannetjes gesmeden over hoe ik dit ga aanpakken. Eenmaal bij de dokter was het geen depressie en geen diabetes. Het was een angststoornis. Nog nooit van gehoord. Wel wist ik vanaf dat moment dat mijn leven definitief 180 graden is gedraaid en dat mijn doel niet meer geld verdienen is, maar mentale gezondheid.”

————————————————————————————————————————————–

Irma Weij is een heerlijke open minded vrouw. Impulsief, soms iets te direct, maar gedisciplineerd. In het dagelijks leven doet zij de opleiding HRM met alle taken die hieruit voortvloeien. ’s Avonds is haar ontspanningsmoment voor de TV, samen met Charlie, haar konijntje, en soms ook Harmen Schilt, met wie zij samenwoont. “En ik doe ook elke dag de afwas”, vult ze aan.

 

Wat vind je daar nou van?

Wat vind je daar nou van?
Vul hier je naam in