Ik vraag me af wat er zou ontstaan
als onze straten konden praten
Als bij de achmeatoren de gladde grijze stenen konden vertellen over
Wat ze hoorden in de woorden die gleden langs de tenen van voorbijgangers
Onze liwwadder benen vertellen
meer dan wat er in de krant van culturele hoofdstad is verschenen.

Als onze straten konden praten.

Als onze straten konden praten
Zouden ze vertellen over de erfenis
Over elke gebeurtenis, elk gemis, elke liefde, elke ergernis,
Onze hele geschiedenis
want elke klinker is
en blijft een verhaal
De klodder mayo van de frikandel speciaal op het vliet
Zou het verhaal vertellen van een dronken vriend die verhuisde maar zijn stad nooit verliet
En de klodders verf op de centrale zouden signalen
Geven van
het maken van nieuwe verhalen
in een huis in de stad die meteen je hart al had

als onze straten konden praten

Als onze straten konden praten
Zouden de gaten in de Hoogstraten je vertellen over
De muzikanten die na hun jams nog even buiten nazaten
zouden de dichtgeslibde stenen in de weaze of heerestraat je vertellen
Dat je vaak met stoute gedachten die weg in slaat
Als onze straten zouden praten
Zouden ze de dronken ruzies bij de doelesteeg vergeten
De klinkers zouden weten dat echte liwwadder drinkers elkaar de volgende dag vergeven
En als onze stenen zouden spreken zouden de scheuren
bij de hoek van de peperstraat je
Vertellen hoe vaak iemand daar op zijn bek gaat
Zouden de verscholen regenboogtegels bij de harmonie
Je vertellen over de gesloten openheid van ons stadsie
En zouden de keien in de wielepolle het verhaal plaveien
Van harde werkers, geen lakeien

Als onze straten konden praten

Als onze straten konden praten
Zouden ze spreken over stilzwijgend samen beleven
Over samen zijn, samen hoopvol zoeken naar iemand die niet te vinden is.
Ze zouden vertellen over samen vinden,
samen huilen en samen je laten verslinden
door de onmacht en pijn van het missen van Leeuwarders die niet meer mogen zijn,
De stenen van de Kelders zouden vertellen over de liefde en het verdriet dat ze nog steeds voelen door benen en tenen
en het grind in de prinsentuin zou zwijgen omdat het verdriet niet te beschrijven is voor een ieder die hem mist.

Als onze straten konden praten
Zou het niet gaan over vermarkting van onze cultuur,
Ze zouden spreken over onze stad, onze gemeenschap, erbij vanaf het eerste uur
Doorzetters, doeners, werkdagen die niet stoppen om vijf uur
En tijdens de pauzes lekker zuur lullen over knullen in het bestuur
die niet eens weten wat cambuur is

Als onze straten konden praten
Als onze straten konden praten
Als onze straten konden praten
Dan zouden ze schreeuwend van trots zwijgen

Wat vind je daar nou van?

Wat vind je daar nou van?
Vul hier je naam in